Nerwica neurasteniczna

Neurastenia oznacza dosłownie "słabość nerwów". Termin ten został wprowadzony na określenie stanu wywołanego wyczerpaniem komórek nerwowych w wyniku braku czynników odżywczych. Główne objawy tego typu zaburzenia to osłabienie i drażliwość.

W przypadku, kiedy w nerwicy neurastenicznej dominującym objawem jest osłabienie (wszystko męczy), uczucie znużenia i niewydolności psychofizycznej, wówczas mówi się, że ma ona formę hiposteniczną. Natomiast w okresie hiperstenii objawem dominującym jest drażliwość, zwiększona pobudliwość, zmienność nastroju oraz ogólne zniecierpliwienie i wewnętrzne napięcie, a zaburzony sen nie daje osobie wypoczynku (tzw. nerwica dyrektorska).

Objawy nerwicy neurastenicznej

Dolegliwości typowe dla nerwicy neurastenicznej to:

  • stałe poczucie zmęczenia i osłabienia;

    Stan ten cechują różne dolegliwości takie jak: bóle mięśniowe szczególnie w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, bóle głowy, bóle brzucha, u mężczyzn zazwyczaj pojawia się zaburzenie potencji (impotencja, wytrysk bez wzwodu lub przedwczesny wytrysk), u kobiet cechuje się oziębłością, pochwicą, lub brakiem orgazmu podczas stosunku płciowego, a dość często miesiączki są bolesne.

    Chory ma uczucie fizycznego wyczerpania, które szczególnie silnie odczuwane jest rano tuż po przebudzeniu (tzw. poranek neurasteniczny). Gdzie już sama perspektywa przeżycia dnia jest dla osoby męcząca, i budzi się ona z poczuciem ogólnego skacowania. Zmęczenie to maleje stopniowo dopiero wieczorem.

    Zwiększona męczliwość odnosi się zarówno do wysiłku fizycznego jak i umysłowego. Męcząca staje się nie tylko praca, ale i rozrywka tj. kino, książka, spotkanie w gronie znajomych.

  • nadmierna drażliwość;

    Drażliwość neurasteniczna cechuje się zwiększoną wrażliwością na bodźce, które stają się dla osoby wręcz bolesne. Osoba czuje się jak na alkoholowym kacu, wszystko w około ją drażni i może prowadzić do irytacji i wybuchów gniewu. Szczególnie narażeni na tego typu objawy są ludzie na kierowniczym stanowisku, którzy żyją szybko i w ciągłym napięciu. A częstymi wybuchami wprowadzają nerwową atmosferę w grupie ludzi, z którymi pracują.

  • zaburzenia snu;

    Chory ma trudności w zasypianiu, a przychodzący sen jest płytki, przerywany i nie przynosi wypoczynku. Osoba może mieć wrażenie, że w ogóle nie sypia.

  • nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne (ostre światło, hałas);
  • chory skarży się na obniżenie funkcji poznawczych i efektywności działania;
  • osłabienie psychiczne;
  • skargi na liczne dolegliwości somatyczne (np. bóle głowy, wzmożona potliwość, napięcie mięśni, nierównomierne tętno i ciśnienie krwi).

Przyczyny nerwicy neurastenicznej

Przyczyną nerwicy neurastenicznej mogą być zarówno urazy natury organicznej jak i psychicznej. Nerwica neurasteniczna może pojawić się na skutek długotrwałych napięć, konfliktów czy wyczerpania pracą zawodową.

Objawy neurasteniczne najczęściej mają jednak podłoże organiczne. Występują po upojeniu alkoholowym, w przebiegu chorób zakaźnych, infekcyjnych (takich jak np. grypa) oraz somatycznych np. wyniku zaburzeń miażdżycowych, a także w wyniku działania substancji toksycznych np. po ostrym zatruciu tlenkiem węgla.

Pojawieniu się nerwicy neurastenicznej może sprzyjać także długotrwałe przebywanie w warunkach nadmiernego hałasu i niewłaściwe odżywianie. Sprzyjające zaburzeniu są również utrwalone nastawienia negatywne do świata i siebie samego oraz takie cechy osobowości jak łatwe zniechęcanie się i rezygnacja z celów, apatyczność, bierność.

Leczenie nerwicy neurastenicznej

W terapii nerwicy neurastenicznej zaleca się choremu wypoczynek wraz ze zmianą środowiska oraz fizykoterapię.

Aleksandra Bulińska