Nerwicowe błędne koło

Nerwicowe "błędne koło" polega na poczuciu kręcenia się wkoło, znalezienia się w sytuacji bez wyjścia. Chory człowiek jest jakby zamknięty w nerwicowy krąg przyczyny i skutku.

Nerwicowy lęk może być przyczyną wielu objawów wegetatywnych: bólu głowy, brzucha, kłucia serca. Objawy te powodują wzrost niepokoju, osoba zaczyna się bać, że coś złego dzieje się w organizmie. Z kolei wyzwolone objawy nasilają lęk, który wzmaga objawy wegetatywne - i koło się zamyka. Nerwicowy egocentryzm powoli powoduje odsuwanie się otoczenia od chorego, co znów zwiększa jego postawę egocentryczną, i jego wołanie o pomoc trafia na coraz większą pustkę, wskutek czego neurotyk nasila swoje skargi i oczekiwania wsparcia.

Wysiłek chorego koncentruje się na tym, co mu najbardziej dokucza. I tutaj tkwi problem, bo im chory próbuje bardziej pozbyć się jakiegoś zaburzenia, tym objawy jego stają się bardziej dokuczliwe. Powiązanie członów w nerwicowym kole jest tego rodzaju, że wzrost jednego powoduje wzrost następnego. Walcząc z jakąś dolegliwością nerwicową wywołuje się wzrost jakiegoś innego czynnika, który znajduje się w łańcuchu przyczynowym, co w końcu prowadzi do nasilenia się objawu, z którym się walczy.

Nerwicowe "błędne koło" jest jedną z przyczyn, dla których tak trudno choremu wyjść z egocentrycznego kręcenia się wokół własnej osi. Dlatego duże znaczenie w terapii nerwic ma moment rozbicia błędnego koła, umożliwia to choremu wyjście naprzód. Czasem rozmowa z lekarzem, w którym chory znajduje oparcie i może przed nim wyładować swe tłumione uczucia - może przyczynić się do przerwania błędnego koła.

Monika Drewnowska