Zaburzenia dysocjacyjne

Zaburzenia dysocjacyjne (zaburzenia konwersyjne, inaczej określane jako nerwica histeryczna) to zaburzenia, w których dochodzi do dezintegracji świadomości i spostrzegania otoczenia.

Zaburzenia dysocjacyjne dotyczą funkcji somatycznych, będących pod świadomą kontrolą człowieka, i zaburzeń wyrażających się utratą czucia. Ich powstanie łączy się w czasie z sytuacjami stresowymi. Zaburzenia te zwykle ustępują po kilku tygodniach czy miesiącach, zaś przewlekle utrzymują się gdy u ich podłoża leżą trwałe problemy.

Postacie zaburzeń dysocjacyjnych

Wyróżnia się m.in. następujące postacie zaburzeń dysocjacyjnych:

  • amnezja dysocjacyjna

    Amnezja dysocjacyjna to selektywna niepamięć wydarzeń urazowych, traumatycznych. Bardzo częstym objawem współwystępującym jest poczucie zagubienia i smutek.

  • fuga dysocjacyjna

    Fuga dysocjacyjna to zaburzenie, w którym współwystępuje uogólniona i pełna amnezja obejmująca także tożsamość jednostki z dążeniem do ciągłej zmiany z podejmowaniem dłuższych pozornie celowych podróży poza miejsce zamieszkania. Jednak przy całkowitej amnezji własnej tożsamości zachowana jest normalna sprawność umysłowa. Fuga dysocjacyjna może ustąpić po kilku godzinach, albo nawet wielu miesiącach.

  • osłupienie dysocjacyjne

    Osłupienie dysocjacyjne to nagłe i krótkotrwałe zahamowanie psychoruchowe wyrażające się brakiem jakichkolwiek reakcji na bodźce (osoba zastyga w bezruchu z otwartymi oczami), które poprzedzone jest wydarzeniem urazowym (często jako reakcja na stres).

  • dysocjacyjne zaburzenia ruchu

    Dysocjacyjne zaburzenia ruchu polega na porażeniu lub niedowładach kończyny czy narządów mowy. Niesprawność ta nie wynika z organicznych uszkodzeń, a ma podłoże psychogenne.

  • drgawki dysocjacyjne

    Drgawki dysocjacyjne to bezładne ruchy ciała, które są podobne do napadów padaczkowych. Jednak podczas tych ataków prawie nigdy nie dochodzi do uszkodzeń ciała przy upadku i takich jak np. przegryzienie języka. Charakterystyczne jest także to, że można je łatwo przerwać silnym bodźcem np. polaniem wodą czy zadaniem bólu.

  • dysocjacyjne znieczulenia i utrata czucia zmysłowego

    Dysocjacyjne znieczulenia i utrata czucia zmysłowego to zaburzenia recepcji bodźców bez podłoża organicznego, które mogą dotyczyć zaburzenia czucia, widzenia, słuchu, węchu. Zwykle pojawiają się w wyniku silnych przeżyć emocjonalnych i mają tendencje do ustępowania w niezwykłych okolicznościach – jako "cuda".

Aleksandra Bulińska